Nie byłem przebojowym nastolatkiem. Szczególnie słabo wyglądało to w podstawówce: trochę przy kości, fajtłapowaty i odstający swoją inteligencją. Trwało to do momentu, gdy pewnej bezsennej nocy wymyśliłem remedium na swoje problemy.
Niczym z atrakcyjną sąsiadką, z Lean IT od pewnego czasu mijaliśmy się, ukradkiem zerkając ku sobie z zainteresowaniem. Eliminacja strat, optymalizacja i skupienie na najważniejszym – brzmiało niezwykle kusząco. W pełnej zgodzie z wartościami, którymi kieruję się zawodowo i prywatnie. Gdy więc tylko pojawiła się okazja, wybrałem się na szkolenie certyfikacyjne Lean IT Foundation. Czy było warto? Cóż – i tak, i nie….
Tak, miałem pełną szufladę antydepresantów. Tak, zjadłem całą. Tak, ja, „szczęśliwy i optymistyczny Igor”. Kiedy? Ostatniej jesieni. Zaczęło się, oczywiście, niewinnie.
Czyli czym różni się fryzjer za 600 od takiego za 15 PLN? Tym, że bardzo często jest gorszy, a do tego jest jeszcze zadufanym w sobie palantem.
antykruchość w życiu i w biznesie